Minęły już ponad dwa tygodnie, odkąd nie palę. Odwykłem od nikotyny. Raz na dzień mocniej mnie ciągnie do papierosów, jakaś myśl, albo sytuacja wyzwala pragnienie dymu i muszę wtedy spiąć ostro ciało cuglami, poskromić je. W tym zmaganiu ujawnia się pewna, można by rzec platońska, sprzeczność: dychotomia duszy i ciała. Bo o to dla dobra ciała dusza postanawia nie palić, a jednak bezmózga bestia, której dosiadamy żyjąc, jest uzależniona i pragnie. Nie sposób jej wyjaśnić, że papierosy szkodzą i dla jej własnego dobra trzeba odstawić to świństwo. Tak to właśnie jest. Wiem doskonale, że ciało już niedługo zacznie się uciekać do wyszukanych sztuczek, aby skłonić mnie podstępem do zapalenia papierosa. Ale o tym wkrótce. Ta sama sprzeczność (duszy i ciała) pojawia się w nieposkromionym pragnieniu jedzenia, które pojawia się wraz z odstawieniem nikotyny. Na obżarstwo są trzy sposoby:

1. Jedz wszystko, na co masz ochotę. A co?! Krągły brzuszek to oznaka dostojeństwa i zamożności.
2. Konsumuj i ćwicz (bieganie, siłownia). Spalisz wszystko, co zjesz, a przy tym staniesz się piękniejszy/piękniejsza. Po rzuceniu palenia otrzymasz niesamowity zastrzyk energii, spożytkuj ją!
3. Zamiast jeść słodycze, jedz owoce. Po 18 przyjmuj doustnie wyłącznie jabłka i pomarańcze (oraz wodę).